De Belgische landbouw heeft een langdurige strijd tegen belastingontduiking, waarbij schattingen van de jaarlijkse verliesposten rond de 1,5 tot 2 miljard euro liggen. Dit geldt vooral voor de sectoren rundvlees, varkensvlees en zuivel, waar de druk op de belastingplichtige vaak onvoldoende wordt gecontroleerd. Een van de grootste problemen blijkt de complexe structuur van ondernemingen, waarbij soms een aantal familiebedrijven onder één belastingheffingsnummer worden samengevoegd, waardoor de controle moeilijker wordt.

Volgens de bron is de aanzienlijke schuld voor een groot deel te wijten aan de onvoldoende transparantie van de financiële transacties binnen deze groepen ondernemingen. Belastinginspecteurs hebben vaak moeite om de werkelijke inkomen en winst te traceren, vooral wanneer er tussen de ondernemingen in een familie verschillende juridische scheidingen worden aangehouden. Dit leidt tot een situatie waarin belastingplichtigen met eenvoudige trucs, zoals het verplaatsen van winsten tussen ondernemingen, de belastingdruk kunnen verminderen.

De situatie wordt erger door de lage belastingdruk op de sector zelf. In 2022 bedroeg het gemiddelde belastingsaldo voor de landbouwsector slechts 1,8 procent van de totale omzet, terwijl de overheid een grotere belastingheffing zou willen. Dit contrast tussen de lage belastinglast en de schattingen van de ontduiking heeft geleid tot discussies over een strengere toezichtfunctie van de fiscale autoriteiten. Er zijn voorstellen gedaan om de belastingplichtige te verplichten om meer transparante financiële rapporten in te leveren, maar deze maatregelen worden vaak tegengehouden door de complexiteit van de sector.

Een concrete voorbeeld van de impact van belastingontduiking is het bedrijf « De Vlaamse Vleesgroep », dat in 2020 een schatting van 12 miljoen euro belastingontduiking kreeg. De inspecteurs ontdekten dat het bedrijf winsten had verplaatst naar een dochteronderneming in Luxemburg, waardoor de Belgische belastinglast werd verminderd. Dit voorbeeld illustreert hoe georganiseerde belastingontduiking binnen de sector kan plaatsvinden en waarom het belang van strenge controles groeit.

De overheid heeft in de afgelopen jaren enkele stappen gezet om de situatie te verbeteren. Zo werd in 2021 een nieuwe wet ingevoerd die de belastingplichtige verplicht om een belastingplan in te leveren, waarin de verwachte belastingdruk wordt weergegeven. Daarnaast zijn er meer inspecties georganiseerd die zich specifiek richten op de landbouwsector. Toch blijft de schuld van belastingontduiking een groot probleem, en experts benadrukken dat er meer middelen nodig zijn om deze trend te stoppen.

Een andere factor die de belastingontduiking in de landbouwsector beïnvloedt, is de afhankelijkheid van internationale markten. Veel Belgische landbouwbedrijven verkopen hun producten naar landen met een lagere belastingdruk, zoals de Verenigde Staten en de Europese Unie. Dit leidt tot een situatie waarin de overheid minder belastinginkomsten krijgt, terwijl de producten toch op de Belgische markt worden aangeboden. Dit vraagt naar een strengere controle op de export en import van landbouwproducten.

• De jaarlijkse schatting van belastingontduiking in de Belgische landbouw ligt tussen de 1,5 en 2 miljard euro.
• De gemiddelde belastinglast voor de landbouwsector bedraagt slechts 1,8 procent van de totale omzet.
• In 2020 kreeg « De Vlaamse Vleesgroep » een schatting van 12 miljoen euro belastingontduiking.
• De overheid heeft in 2021 een nieuwe wet ingevoerd om belastingplannen te verplichten.
• De sector is afhankelijk van internationale markten, wat de belastingontduiking kan vergemakkelijken.

De strijd tegen belastingontduiking in de Belgische landbouw is een complex en langdurig proces. Hoewel er enkele stappen zijn gezet om de situatie te verbeteren, blijft de schuld van belastingontduiking een groot probleem. Experts benadrukken dat er meer middelen nodig zijn om de controles te versterken en de belastingplichtige te verplichten om meer transparante financiële rapporten in te leveren. Zo kan de overheid meer belastinginkomsten genereren en de financiële stabiliteit van de sector versterken.